ب - و - سه - خدا
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
نویسنده مسلم شوبکلائی در چهارشنبه هجدهم بهمن ۱۳۹۶ |
- باد وزید.
- موهایش تاب خورد؛
- شلاق شد بر لاشۀ «من».
- چشمهایش را به من دوخت،
- دو چاله پر از آب،
- دو میخ برآمده از جان.
- دو میخ در چشمهایم کوبانده شد.
- «من» فریاد برآورد،
- فریادی از درد،
- بارشی از جیغ در پسزمینۀ شب.
- نگاهْ مات شد،
- مات تو.
- گاه سر میجنباندی
- و گاه سر در توبره میکردی.
- نگاهت مرا میجنباند
- و با خودت میکشاند،
- اگر میخکوب نبودم.
- زبان در دهان خشکیده است،
- نان سنگکی در دل کویر.
- و باد میوزد؛
- موهایت تاب میخورد.
برچسب:
نویسنده: دانیال اسدی